<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<rss version="2.0">
	<channel>
		<title><![CDATA[بهائی]]></title>
		<link>http://sepehrss.blogsky.com</link>
		<description><![CDATA[دیانت بهائی]]></description>
		<language>fa</language>
		<generator>RSS Generated by BlogSky.com</generator>
		
			
				<item>
					<title><![CDATA[احادیث قائمیت و مطابقت آن با ظهور جدید (قسمت هفتم)]]></title>
					<link>http://sepehrss.blogsky.com/1387/04/10/post-73/</link>
					<description><![CDATA[<SPAN style="FONT-FAMILY: Times New Roman"><FONT size=4><SPAN style="FONT-WEIGHT: bold">احادیث متفرقه در مورد قائم(قسمت دوم) </SPAN><BR><BR><BR><SPAN style="FONT-WEIGHT: bold">"سال غیبت"</SPAN> <BR><BR>18- امام باقر علیه السلام در تفسیر دو آیه ی شریفه ی: <BR>فَلا اُقْسِمُ بِالخُنَّسِ * الْجَوارِ الْکُنَّسِ (تکویر/15 و16) <BR>: سوگند به ستارگانی که باز می گردند، حرکت می کنند و از دیده ها پنهان می شوند» <BR>فرمود: «مراد از آن امامی است که در سال 260 هـ . ق غایب می شود و آنگاه زمانی مانند شهاب درخشان در شب تاریک ظاهر شود». («نجم الثاقب»، باب دوّم، ص 67) <BR><BR><SPAN style="COLOR: blue">((در این حدیث خود امام باقر زمان غیبت را از سال 260 حساب میکند یعنی بر اساس تاریخ هجری نه بعثت که دوستان آنرا معیار سنجش قرار میدهند البته هر دو مورد صحیح است)) </SPAN><BR><BR><BR><SPAN style="FONT-WEIGHT: bold">"رجعت"</SPAN> <BR><BR>19- «إعْلَمُوا أنَّ اللهَ یُحْیِ الْأرْضَ بَعْدَ مَوْتِها (حدید/17) <BR>: بدانید که خداوند، زمین را پس از مرگش زنده می کند» <BR>امام صادق علیه السّلام این آیه را با ظهور امام قائم (عج) تطبیق نمودند و فرمودند: <BR>«خداوند زمین را به عدالت قائم (عج) پس از مرگ رهبران ستمگر زنده می گرداند («اثباة الهداة»، ج 7، ص 63) » <BR><BR>20- امام کاظم (علیه السلام) در تفسیر آیه شریفه «یحیى الأرض بعد موتها با اشاره به قیام حضرت مهدى (علیه السلام) فرمود: <BR>«مراد این نیست که خداوند زمین را با باران زنده مى کند، بلکه خداوند مردانى را بر مى انگیزد که زمین را با احیاى عدالت و اقامه حدود الهى زنده مى سازند»(مکیال المکارم جلد 1 ص 81) <BR><BR><SPAN style="COLOR: blue">((در این احادیث معنای باطنی رجعت و زنده شدن زمین یا مردگان کاملا مشخص است اما علما معنای ظاهری آنرا برداشت کرده اند)) </SPAN><BR><BR><BR><SPAN style="FONT-WEIGHT: bold">"رجعت امام حسین"</SPAN> <BR><BR>21- امام جعفر صادق علیه السلام: <BR>« اِنّ لِعَلِىٍّ (علیه السلام) فِى الاَْرْضِ کَرَّةً مَعَ الْحُسَیْن، اِبْنِه صلوات الله علیهما.»( بحار الانوار ج 53 ص 74 حدیث 75) <BR>« بدرستى که براى (امیرالمؤمنین) على علیه السلام و فرزندشان حسین صلوات الله علیهما بازگشتى به این زمین خواهد بود.» <BR><BR>22- امام صادق علیه السلام می فرمایند: <BR>«نخستین کسی که قبرش می شکافد و زنده شده به دنیا بر می گردد، حسین بن علی علیه السلام است، و این رجعت عمومی نیست بلکه افراد خاصّی به دنیا بر می گردند که یا مؤمن خالص و یا مشترک محض باشند». <BR><BR>امام صادق (ع) می فرمایند "خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد جز آنکه همه آنان را به دنیا بر می گرداند تا در رکاب ایرانیان علی بن ابی طالب علیه السلام جنگ کنند.(بحارالانوار ج53- ص41) <BR><BR>امام صادق (ع) در مورد رجعت امام حسین (ع) می فرمایند:"اولین کسی که در رجعت برمی گردد حسین بن علی (ع)است .او در زمین چهل سال می ماند تا آنکه ابروهایش بر چشمانش بیفتد."( بحارالانوار همان ج102 –ص 131 ) <BR><BR>مامون به امام رضا (ع) عرضه داشت : <BR>ای ابا الحسن نظر شما در مورد رجعت چیست ؟ <BR>حضرت فرمودند : اعتقاد صحیحی است و این رجعت در امتهای گذشته بوده و قرآن هم درباره ی آن سخن گفته است و رسول خدا فرمود : <SPAN style="TEXT-DECORATION: underline">هرچه در امتهای گذشته بوده در این امت نیز خواهد بود . بسان جفت بودن نعل به نعل و گوش به گوش . یعنی دقیقا آنچه در امتهای گذشته اتفاق افتاده در این امت نیز اتفاق می افتد و یکی از ان موارد اتفاق افتاده در امتهای گذشته ، رجعت بوده است .</SPAN> ( الطرائف سید بن طاووس ، ص 139-140 ) <BR><BR><BR><SPAN style="COLOR: blue">((بر اساس مواردی که در مورد رجعت بیان شد و در قسمت خاتمیت به آن اشاره شده در این احادیث که اشاره به اسم امام حسین علیه السلام شده براحتی میتوان معنای حقیقی آنرا درک کرد زیرا در احادیث عنوان شده اولین نفری که پس از شهادت قائم به دنیا رجعت میکند امام حسین (ع) است و دومین نفر حضرت علی (ع) پس براحتی میتوان معنای باطنی این احادیث را درک کرد که مطمئنن اشاره به اسم حضرت بهاالله که حسینعلی است میباشد)) </SPAN><BR><BR><BR><SPAN style="FONT-WEIGHT: bold">"امر و دستوری جدید"</SPAN> <BR><BR>23- امام صادق علیه السلام راجع به امام عصر (عج) فرمود: <BR>«کُلُّنا قائِمُ بِاَمْرِِاللهِ واحِدُ بَعدَ واحِد حتّی یُجیءُ صاحِبُ السَََََّیف، فَإذا جاءَ صاحِبَ السَّیفَ جاءَ بأمْرِ غَیر الّذی کانَ <BR>همه ما قائم به امر خدائیم، یکی پس از دیگری تا زمانی که، صاحب شمشیر آمد، امر و دستوری غیر از آنچه بوده می آورد». (اصول کافی، ج 1، ص 536) <BR><BR><SPAN style="COLOR: blue">((این حدیث هم مانند احادیث کتاب است)) </SPAN><BR><BR><BR><SPAN style="FONT-WEIGHT: bold">"برداشتن تقیه"</SPAN> <BR><BR>24- امام صادق علیه السلام فرمود: «وقتی که قائم (عج) ماقیام کند، تقیّه برداشته شود و شمشیر کشیده گردد و با مردم (متمرّد) در داد و ستد، جز شمشیر (حکومت) در میان نباشد». («اثباة الهداة»، ج 7، ص 128 - «حضرت مهدی (عج)، فروغ...»، ص 189) <BR><BR><SPAN style="COLOR: blue">((این حدیث هم که اصلا نیاز به اثبات ندارد چون در دیانت جدید تقیه برداشته شده است)) </SPAN><BR><BR>شیخ الاسلام حمّوئى جوینى شافعى در فرائد السمطین از حسین بن خالد نقل کرده که [امام ] على بن موسى الرضا [علیهماالسّلام ] فرمود: کسى که ورع ندارد، دین ندارد و کسى که تقیّه ندارد ایمان ندارد <BR>و (اِنَّ اَکْرَمَکُمْ عِنْدَاللّهِتْقاکُمْ)؛یعنى عمل کننده تر به تقیّه ، گفته شد: یابن رسول اللّه ! تا کى تقیّه کنیم ؟ فرمود: تا روز وقت معلوم و آن روز خروج قائم ماست ، هرکسى تا قبل از خروج قائم تقیّه را ترک کند از ما نیست .( فرائد السمطین ، ج 2، ص 336، حدیث 590) <BR><BR><BR><SPAN style="FONT-WEIGHT: bold">"نعمت ظاهر و باطن"</SPAN> <BR><BR>25- از امام کاظم علیه السلام روایت کرده اند که حضرت در تفسیر آیه ی شریفه ی: <BR>«وَ أسْبَغَ عَلَیْکُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً (لقمان/20) <BR>: و (خداوند) نعمتهای ظاهر و باطن خود را برای شما فراوان گردانیده است». فرمود: «نعمت ظاهر، امام ظاهر است و نعمت باطنه، امام غایب است . (نجم الثاقب، باب دوّم، ص 61)». <BR><BR><SPAN style="COLOR: blue">((از این حدیث هم میتوان براحتی مفهوم تمام شدن نعمت و کامل شدن دین را فهمید))</SPAN> <BR><BR><BR><SPAN style="FONT-WEIGHT: bold">"شهادت قائم"</SPAN> <BR><BR>26- از امام حسن (ع) نقل شده که فرمود: «ما منّا إلّا مسمومٌ أومقتولٌ»؛ «هیچ یک از ما امامان نیست جز آنکه مسموم یا شهید مى‏شود.» (بحارالأنوار ج 27 ص 217 ) <BR><BR><SPAN style="COLOR: blue">((حضرت باب نیز در 28 شعبان سال 1266 شهید شدند))</SPAN> <BR><BR>27- از ابوبصیر آمده که وى از امام صادق(ع) روایت نموده که فرمود : مسئله <SPAN style="TEXT-DECORATION: underline">آذربایجان</SPAN> بر ما پیش خواهد آمد و چاره و گریزى از آن نباشد و چون چنین شود شما (شیعه) در خانه هاى خویش بمانید و تا گاهى که ما حرکت نکردهایم شما نیز ساکن باشید و هنگامى که قائم ما قیام کند شما هر چند به دست و پا راه روید خود را به وى برسانید . <BR><BR>28- از امیرالمؤمنین (ع) نقل شده که آذربایجان بر اثر سم اسبان و صاعقه از بین برود . (بحار:52/41) <BR><BR>29- عن الصادق (ع) : قال : «قال لى ابى (ع) : لابد لنا من آذربیجان ، لا یقوم لها شىء ، واذا کان ذلک فکونوا احلاس بیوتکم والبدوا ما البدنا ، فاذا تحرک متحرکنا فاسعوا الیه ولو حبوا ; والله لکانى انظر الیه بین الرکن والمقام یبایع الناس على کتاب جدید على العرب شدید ، وقال : ویل لطغاة العرب من شر قد اقترب» . (بحار:52/135) <BR><BR><BR><SPAN style="FONT-WEIGHT: bold">هدف غیبت</SPAN> <BR><BR><SPAN style="COLOR: red">30- امام موسی کاظم علیه السلام "انما هی محنة من الله عزوجل امتحن بها خلقه" تحقیقا امر غیبت یک آزمایش است از جانب خدای تعالی که خلقش را بوسیله آن بیازماید.(روزگار رهایی ص 143)</SPAN> </FONT><BR></SPAN>]]></description>
					<pubDate>Mon, 30 Jun 2008 15:18:54 GMT</pubDate>
					<comments>http://sepehrss.blogsky.com/Comments.bs?PostID=73</comments>
          <guid>http://sepehrss.blogsky.com/1387/04/10/post-73/</guid>
				</item>
			
		
	</channel>
</rss>
